آنیزومایسین سیگما آلدریچ | فعال‌کننده JNK و p38

 

آنیزومایسین (Anisomycin) یک آنتی‌بیوتیک پیرولیدینی استخراج‌شده از باکتری Streptomyces griseolus است که در زیست‌شناسی سلولی و مولکولی به عنوان مهارکننده ترجمه و فعال‌کننده بسیار قوی کینازهای استرسی شناخته می‌شود. این ماده از طریق اتصال اختصاصی به زیرواحد ریبوزومی 60S، مانع از تشکیل پیوند پپتیدی شده و سنتز پروتئین در سلول‌های یوکاریوتی را مسدود می‌سازد.

علاوه بر متوقف کردن سنتز پروتئین، آنیزومایسین به عنوان یک آگونیست یا فعال‌کننده قوی (Ribotoxic stress response) برای مسیرهای کینازی SAPK/JNK و p38 MAPK شناخته می‌شود. این خصوصیت دوگانه، آنیزومایسین اصل سیگما آلدریچ را به انتخابی بنیادین برای بررسی مسیرهای تمایز، مرگ برنامه‌ریزی‌شده و رونویسی ژن‌های ناشی از استرس سلولی تبدیل کرده است.

کاربردهای تحقیقاتی Anisomycin

بخش تحقیقاتی	هدف از کاربرد	پاسخ مولکولی ایجادشده
انتقال پیام استرس	فعال‌سازی مسیرهای JNK و p38	تحریک فسفوریلاسیون کینازهای بالادست در پاسخ به شوک ریبوزومی
پژوهش‌های علوم اعصاب	بررسی تحکیم حافظه بلندمدت	مهار سنتز پروتئین جدید پس از یادگیری جهت بررسی حافظه تثبیت‌شده
مطالعات ترنسلیشن پروتئین	مهار فاز طویل‌سازی پپتیدی	توقف فعالیت پپتیدیل ترانسفراز ریبوزوم یوکاریوتی در آزمایش‌های بیوشیمی

مشخصات فیزیکی و شیمیایی ماده

پارامتر فنی	اطلاعات شیمیایی
برند کالا	سیگما آلدریچ (Sigma-Aldrich)
شماره شناسایی CAS	22862-76-6
خلوص سنتزی	بزرگتر یا مساوی ۹۸ درصد (TLC/HPLC)
فرمول بسته	C14H19NO4
وزن مولکولی	۲۶۵.۳۱ گرم بر مول
انحلال‌پذیری	محلول در DMSO، اتانول، متانول و حلال‌های اسیدی رقیق

مزایای استفاده از Anisomycin سیگما

مزیت اختصاصی	ارزش تجربی در پژوهش
شروع اثر بسیار پرشتاب	توقف سنتز پروتئین در عرض چند دقیقه پس از افزودن به محیط کشت سلول
تحریک گزینش‌پذیر کینازهای استرس	استاندارد طلایی فعال‌سازی JNK در مقایسه با روش‌های تنش فیزیکی ناهمگن
کیفیت آنالیتیکال استاندارد	ثبات در پاسخ‌های زیستی و فاقد ناخالصی‌های بازدارنده آنزیم‌های ترجمه

سوالات پرتکرار پیرامون Anisomycin

تفاوت آنیزومایسین با سیکلوهگزیمید چیست؟

هر دو مهارکننده سنتز پروتئین هستند، اما آنیزومایسین علاوه بر مهار پپتیدیل ترانسفراز، به شکل بسیار اختصاصی‌تر و موثرتری آبشار استرس ریبوزومی و کینازهای JNK و p38 را تحریک می‌کند.

محدوده غلظت کاری متداول آنیزومایسین چقدر است؟

برای مهار سنتز پروتئین و تحریک کینازهای استرس، غلظت‌های ۱ تا ۱۰ میکروگرم بر میلی‌لیتر (تقریباً ۳ تا ۳۰ میکرومولار) معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرد.

پایداری محلول حل‌شده در DMSO چقدر است؟

محلول آماده‌شده در DMSO در صورتی که در منفی ۲۰ درجه نگهداری شود و از تماس با رطوبت محافظت گردد، تا چندین ماه کاملاً فعال باقی می‌ماند.