بافر بیولوژیکی ترایسین سیگما کد T0377 اصل | Tricine Buffer
بافر بیولوژیکی ترایسین سیگما (Tricine) یکی از مهمترین بافرهای زوئیتریونی خانواده بافرهای گود (Good’s buffers) است که دارای فرمول شیمیایی N-[Tris(hydroxymethyl)methyl]glycine میباشد. این بافر دارای pKa حدود ۸.۰۵ در دمای ۲۵ درجه سانتیگراد است و بافربندی بسیار مؤثری را در محدوده فیزیولوژیکی و قلیایی ضعیف (pH بین ۷.۴ تا ۸.۸) فراهم میآورد. یکی از کاربردهای بیبدیل ترایسین در الکتروفورز ژل SDS-PAGE تریس-ترایسین برای جداسازی پپتیدها و پروتئینهای با وزن مولکولی پایین (کمتر از ۲۰ کیلودالتون) است. ترایسین به دلیل تحرک یونی پایینتر نسبت به گلیسین، امکان فشردهسازی و تفکیک عالی زنجیرههای پپتیدی کوچک را بدون پهن شدن باندها میسر میسازد.
کاربردها
| عنوان کاربرد | توضیح |
|---|---|
| الکتروفورز Tris-Tricine SDS-PAGE | جداسازی و رزولوشن عالی پروتئینها و پپتیدهای کوچک با وزن ۱ تا ۳۰ کیلو دالتون |
| کشت سلول و بررسیهای کلروپلاستی | بافربندی واکنشهای فتوسنتزی و تثبیت فعالیت آنزیمهای غشایی در کلروپلاستها |
| سنجشهای آنزیمی حساس | حفظ فعالیت کاتالیزوری آنزیمها در سیستمهای بدون سلول و تخلیص پروتئین |
| کروماتوگرافی تعویض یونی | استفاده به عنوان بافر شویش در فرآیندهای خالصسازی بیومولکولهای باردار |
ویژگیها و مشخصات
| ویژگی | مقدار |
|---|---|
| نام محصول | Tricine |
| کد کاتالوگ سیگما | T0377 |
| شماره CAS | 5704-04-1 |
| فرمول مولکولی | C6H13NO5 |
| وزن مولکولی | 179.17 g/mol |
| محدوده بافربندی مفید | pH 7.4 – 8.8 |
| شرایط انبارش | دمای اتاق (15 تا 25 درجه سانتیگراد) |
مزایا
| عنوان مزیت | توضیح |
|---|---|
| رزولوشن بینظیر برای پپتیدهای کوچک | تفکیک دقیق باندهای پروتئینی کوچک بدون ادغام شدن با جبهه رنگ دای |
| جذب ناچیز در نور فرابنفش (UV) | عدم تداخل طیفی با طول موجهای ۲۶۰ و ۲۸۰ نانومتر در سنجشهای اسپکتروفتومتری |
| کمپلکسشدن اندک با یونهای فلزی | تداخل حداقلی با یونهای دو ظرفیتی کلیدی نظیر منیزیم، کلسیم و مس |
| خلوص فوقالعاده بیوشیمیایی | تضمین کمترین مقدار فلزات سنگین و اندوتوکسین در کاربردهای بالادستی |
سوالات متداول
چرا برای جداسازی پپتیدهای کوچک به جای گلیسین از ترایسین استفاده میشود؟
گلیسین در ژلهای معمولی با سرعت بالا حرکت کرده و پپتیدهای ریز همگام با جبهه رنگ فرار میکنند، اما یون ترایسین تحرک کمتری داشته و پپتیدها را در ژل متراکم و تفکیک میکند.
چگونه pH بافر ترایسین را تنظیم کنیم؟
محلول ترایسین را معمولاً با استفاده از هیدروکسید سدیم (NaOH) یا هیدروکسید پتاسیم تا رسیدن به pH مورد نظر تیتر میکنند.
آیا ترایسین مانع واکنشهای سنجش پروتئین به روش برادفورد میشود؟
خیر، غلظتهای متداول ترایسین کمترین تداخل را با معرف کوماسی برادفورد و سنجش غلظت پروتئین ایجاد میکنند.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.